Op 24 februari 2022 begon Rusland een grootschalige invasie in Oekraïne. Rusland slaagde er vrij snel in om in het noorden, oosten en zuiden grote gebieden te bezetten, maar Oekraïense tegenoffensieven dreven hen in de loop van 2022 uit het noorden van Oekraïne en delen van de provincie Kherson in het zuiden. Vanaf eind 2022 focuste Rusland zijn offensief op Oost-Oekraïne waar het er naar streeft grote delen van de Donbasregio te veroveren. In 2023 poogde Oekraïne met een nieuw tegenoffensief in het zuiden de Russische linies te doorbreken, maar slaagde hier niet in.
Sindsdien ligt het militair initiatief grotendeels bij Rusland. Op een beperkte bezetting van delen van de Russische provincie Koersk in 2024 na heeft Oekraïne sinds 2023 geen grootschalige militaire operaties meer ontplooid. In 2026 slaagde Oekraïne erin om in het oosten opnieuw beperkte terreinwinst te maken, wat de situatie aan het front evenwel niet wezenlijk wijzigde. Rusland zet in de oostelijke Oekraïense provincies een trage opmars voort ten koste van zware verliezen aan manschappen en materiaal.
Sinds 2023 is het gebruik van drones aan het front sterk toegenomen, wat de manier van oorlogsvoeren aanzienlijk veranderd heeft. Tegelijk heeft Rusland steeds meer ingezet op het bestoken van Oekraïense steden en civiele doelwitten achter de frontlinie met raketten en verschillende soorten drones. Sinds 2026 slaagt Oekraïne er op zijn beurt in om met langeafstandsdrones doelen ver in Rusland te bestoken. Het viseert hierbij militaire en industriële doelen, maar ook olieraffinaderijen en distributiecentra. Op die manier poogt Oekraïne de Russische logistiek te beschadigen, maar ook om de Russische bevolking de oorlog te laten voelen. De Russische overheid is ondertussen bereid de zware verliezen aan het front te dragen en lijkt geen signalen uit te sturen over een mogelijke beëindiging van de oorlog.
In de westelijke provincies zijn er op het moment geen Russische grondtroepen aanwezig. De provincies liggen ver achter de actieve frontlinie en Russische grondtroepen kunnen er dan ook niet rechtstreeks opereren. Rusland bestookt deze gebieden evenwel met verschillende soorten drones en raketten. Deze beschietingen leiden tot schade aan civiele infrastructuur zoals onder meer de energievoorzieningen, medische en onderwijsinstellingen. Rusland voert dergelijke beschietingen over het hele Oekraïense grondgebied uit. Het zijn vooral de oostelijke provincies die hierbij getroffen worden. De westelijke provincies ondervinden ook schade, maar deze is veel beperkter dan in de rest van het land. In het algemeen is het aantal veiligheidsincidenten in het westen van Oekraïne veel lager dan in het oosten. Dezelfde verhouding is ook waarneembaar in het aantal burgerslachtoffers dat er in de verschillende Oekraïense regio’s valt. Daarnaast viel het hoogste aantal burgerslachtoffers in de westelijke provincies in het begin van de oorlog, waarna zich een aanzienlijk daling inzette. Ook tussen de westelijke provincies onderling zijn er verschillen inzake het aantal veiligheidsincidenten die er plaatsvinden en het aantal burgerslachtoffers die er vallen.
De Russische invasie bracht een grote vluchtelingengolf op gang wat leidde tot zo’n 5,9 miljoen internally displaced persons (IDP’s) in 2022. Dit aantal nam ondertussen af tot zo’n 3,7 miljoen geregistreerde IDP’s in 2026. In 2026 zijn de meeste IDP’s afkomstig uit de oostelijke provincies.
Beleid
Het beleid dat de commissaris-generaal voert, is gestoeld op een grondige analyse van nauwkeurige en actuele informatie over de algemene situatie in het land van oorsprong. Die informatie wordt op professionele manier verzameld uit verschillende objectieve bronnen, waaronder het EUAA, het UNHCR, relevante internationale mensenrechtenorganisaties, niet-gouvernementele organisaties, vakliteratuur en berichtgeving in de media. Bij het bepalen van zijn beleid baseert de commissaris-generaal zich derhalve niet alleen op de op deze website gepubliceerde COI Focussen opgesteld door Cedoca, dewelke slechts één aspect van de algemene situatie in het land van herkomst behandelen.
Uit het gegeven dat een COI Focus gedateerd zou zijn, kan bijgevolg niet worden afgeleid dat het beleid dat de commissaris-generaal voert niet langer actueel zou zijn.
Bij het beoordelen van een asielaanvraag houdt de commissaris-generaal niet alleen rekening met de feitelijke situatie zoals zij zich voordoet in het land van oorsprong op het ogenblik van zijn beslissing, maar ook met de individuele situatie en persoonlijke omstandigheden van de asielzoeker. Elke asielaanvraag wordt individueel onderzocht. Een asielzoeker moet op een voldoende concrete manier aantonen dat hij een gegronde vrees voor vervolging of een persoonlijk risico op ernstige schade loopt. Hij kan dus niet louter verwijzen naar de algemene omstandigheden in zijn land, maar moet ook concrete, geloofwaardige en op zijn persoon betrokken feiten aanbrengen.
Voor dit land is geen beleidsnota beschikbaar op de CGVS website.