Wat is een veilig land van herkomst?

Een land van herkomst wordt als veilig beschouwd wanneer er algemeen gezien en op duurzame wijze geen sprake is van vervolging in de zin van Conventie van Genève of ernstige schade in de zin van de definitie van subsidiaire bescherming. Dit wordt bepaald op basis van:  

  • de rechtstoestand in het land van herkomst
  • de toepassing van de rechtsvoorschriften
  • de algemene politieke omstandigheden
  • de mate waarin bescherming wordt gegeven tegen vervolging en mishandeling.

De beoordeling of een land een veilig land van herkomst is, stoelt op een reeks informatiebronnen waaronder informatie uit andere lidstaten van de Europese Unie, informatie afkomstig van EUAA (het Asielagentschap van de Europese Unie), de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor de Vluchtelingen, de Raad van Europa en andere relevante internationale organisaties.

Welke landen zijn op opgenomen in de lijst?

De lijst van veilige landen van herkomst is voor het laatst geactualiseerd in het KB van 15 februari 2019. Dit KB is in werking sinds 1 maart 2019.

De volgende landen worden op dit ogenblik als veilige landen van herkomst beschouwd: Albanië, Bosnië-Herzegovina, Noord-Macedonië, Kosovo, Montenegro, Servië, India en Georgië. Dit zijn dezelfde landen als deze die vermeld staan in het KB van 17 december 2017.

Deze lijst wordt minstens één keer per jaar herbekeken, maar kan afhankelijk van een gewijzigde situatie in de landen van herkomst sneller worden herzien.

Het CGVS verleent een verzoeker afkomstig uit een veilig land van herkomst alleen een beschermingsstatus wanneer hij fundamentele redenen opgeeft waarom het land in zijn geval geen veilig land van herkomst is.

Indien na een individuele beoordeling van alle elementen blijkt dat de verzoeker voldoet aan de criteria van de Conventie van Genève of de definitie van de subsidiaire bescherming, neemt het CGVS een beslissing tot toekenning van de internationale beschermingsstatus.

Het CGVS kan de verzoeken om internationale bescherming van verzoekers die afkomstig zijn uit een veilig land van herkomst volgens de versnelde procedure behandelen. Bij toepassing van de versnelde procedure kan gebruik gemaakt worden van een verkorte oproepings- behandelings- en beroepstermijn van respectievelijk 2 kalenderdagen, 15 werkdagen en 10 kalenderdagen. De verkorte termijn van 10 dagen om een beroep in volle rechtsmacht in te dienen bij de RvV is enkel van toepassing wanneer de behandelingstermijn van 15 werkdagen door het CGVS, te rekenen vanaf de ontvangst van het dossier dat door de DVZ werd overgezonden, effectief werd gerespecteerd.

 

Andere bijzondere procedures

 

Nieuw adres CGVS